Alfa Mist – (2017) Antiphon

Het Bejaarde Plaatjes Huis

Alfa Mist – (2017) Antiphon

Een toekomst als jazzgenie lag trouwens niet altijd in het verschiet van de bescheiden Brit. Toen hij opgroeide in Newham (Oost-Londen) droomde de multi-instrumentalist nog – zoals zo’n beetje al zijn vriendjes – van een roemruchte carrière in het voetbal. In zijn tienerjaren raakte hij echter verslingerd aan grime, het brutale Britse broertje van hiphop dat momenteel door giganten als Stormzy en Skepta naar het grote publiek wordt gebracht.

Alfa Mist nam het heft al snel in eigen handen: op zijn vijftiende begon hij met rappen en produceren. Maar helemaal tevreden, dat was hij destijds nog niet. Hoe kunnen de producers waar hij naar luistert, zoals J Dilla en Madlib, zulke originele tracks maken en wil dat hem maar niet lukken? Het antwoord blijkt te liggen in samples. Als een bezetene gaat Alfa Mist op zoek naar interessante platen waarvan hij stukjes kan knippen en plakken in zijn eigen creaties.

De albums vol soul, filmsoundtracks en niet-westerse muziek die hij op zijn zoektochten tegenkomt vormen eerst alleen nog het uitgangspunt van grimmige grime. Maar langzaam maar zeker sijpelen ze Alfa Mists geluidenwereld binnen. Op zijn eerste EP’s werkt hij nog samen met rappers en zangers, maar op recente albums als Antiphon en Structuralism durft hij – aangemoedigd door zijn collega’s in de bloeiende Londense scene – zijn hiphop-verleden volledig los te laten, jazz te omarmen en helemaal zichzelf te zijn.