Chic – (1978) C’est Chic

Het Bejaarde Plaatjes Huis

Chic – (1978) C’est Chic

luister naar dit album

Er kan weinig tegenin gebracht worden dat Chic de grootste band van de disco was; en, werkend in een zwaar door producers gedomineerd veld, waren ze zeer zeker een band. Tegen de tijd dat Chic verscheen in de late jaren 70, was disco al aan het afglijden naar de overdaad die uiteindelijk zijn ondergang veroorzaakte. Chic doorbrak de trend door de discosound terug te brengen tot de basiselementen; hun funky, stijlvolle grooves hadden een organisch gevoel van samenspel dat ontbrak bij veel van hun overgeproduceerde concurrenten.

Chic’s sound werd verankerd door de krasse, James Brown-stijl ritmegitaar van Nile Rodgers en de onuitwisbare, wijd geïmiteerde (soms ronduit gestolen) baslijnen van Bernard Edwards; als producers maakten ze spaarzaam gebruik van toetsen- en snaarversieringen, waardoor de nadruk op het ritme bleef. Chic’s onderscheidende aanpak resulteerde niet alleen in enkele van de beste dance singles van hun tijd, maar hielp ook bij het creëren van een sjabloon voor urban funk, dance-pop, en zelfs hip-hop in het post-disco tijdperk. Niet toevallig werden Rodgers en Edwards uiteindelijk twee van de meest succesvolle producers van de jaren ’80.